BİR MEKTUP GELDİ

Bir mektup geldi ihtiyar anamdan

İçinde kargacık burgacık harfler

Hasattan bahsediyordu, yaz hasadından,

Firenk üzümlerinden, kiraz ağaçlarından.

Kelimeler ardardına dizilmişlerdi

Ardında çiçekler ve ekinler

Ve sonra geliyordu her şeye hükmedenin adı

Yıllar yılı boyunca.

Sinmişti, bir Pazar gününün huzurunda

Yazılan bu mektuba

Eve giden küçük yolun kokusu,

Lâvantalar ve akşam duası.

Gece gündüz demeden, yorulmadan bıkmadan

Ulaşmıştı uzakların uzağında yaşayan bana

Bildirerek geldiğini kuşlar misali

Bütün bir sonsuzluğun.

Pär LAGERKVİST

Çeviri: Muzaffer UYGUNER

FOTOĞRAF: Malatya gezimden 2022 Kent Müzesi

Jacques PrevertToplumsal Umut ve Sevgi Baladlarının Yazarı Jacques Prevert Mert Bekçi https://listelist.com/jacques-prevert-

 

. Sizi Jacques Prevert ile Sabahattin Eyüboğlu’nu buluşturan yere davet ediyorum

Lafı uzatmadan sizi Sabahattin Eyüboğlu’nun çevirdiği bir Jacques Prevert şiiriyle baş başa bırakıyorum:

Bir Kuşun Resmini Yapmak İçin

Önce bir kafes resmi yaparsın
Kapısı açık bir kafes
Sonra kuş için
Bir şey çizersin içine
Sevimli bir şey
Yalın bir şey
Güzel bir şey
Yararlı bir şey
Sonra götürür bir ağaca
Asarsın bu resmi
Bir bahçede
Bir koruda
Ya da bir ormanda
Saklanır beklersin ağacın arkasında
Ses çıkarmaz
Kımıldamazsın
Kuş bazen çabuk gelir
Ama uzun yıllar bekleyebilir de
Karar vermezden önce
Yılmayacaksın
Bekleyeceksin
Yıllarca bekleyeceksin gerekirse
Resmin başarısıyla hiç ilişiği yoktur çünkü
Kuşun çabuk ya da yavaş gelmesinin
Geleceği olup da geldi mi kuş
Çıt çıkarmak yok
Kafese girmesini beklersin
Girdi mi kafese fırçanla
Usullacık kapısını kaparsın
Sonra kuşun bir tüyüne dokunayım demeden
Bütün kafes tellerini teker teker silersin
Yerine bir ağaç resmi yaparsın
Dallarının en güzeline kondurursun kuşu.
Tabii ne yapraklarının yeşilini unutacaksın
Ne yellerin serinliğini
Ne de yaz sıcağındaki böcek seslerini
Otlar arasında.
Sonra beklersin ötsün diye kuş
Ötmezse kötü
Resim kötü demektir
Öterse iyi olduğunun resmidir
İmzanı atabilirsin artık
Bir tüy koparırsın usulca
Kuşun kanadından
Ve yazarsın adını resmin bir köşesinde 

SAKIN GEÇ KALMA ERKEN GEL CEVAT ÇAPAN

SAKIN GEÇ KALMA ERKEN GEL

Usulca gir kapıdan, zile basma.

Hiç telaşlanma, ben daha dönmemişsem.

Yoldayımdır, nerdeyse yokuşun dibinde,

Suların kararmasını bekliyorumdur,

Tuğla harmanlarından gelen yanık havanın

Bahçedeki akşamsefalarına sinmesini.

Güç bela dizginliyorumdur içimde

Dörtnala sana koşan küheylanları.

Bütün gün kâğıttan dağlar arasındaydım,

Nabzım ileri giden bir saat gibi işledi durdu.

Dilekçeler, kararlar, tozlu makbuzlar:

Hep adını okudum silinmiş satırlarda.

Pencerede kuleler, minareler, kirli gök.

Durmadan kuşlar uçtu bir bacadan.

Rüzgâra karışan saçlarını gördüm

Bulutlu aynalarda.

Balkonun kapısını aç, su ver saksıdaki çiçeğe.

Geyikli örtüyü ser masaya, dinlen biraz.

Sessizlik şaşırtmasın seni, ürkütmesin.

Şehrin gürültüsü dolacak az sonra odaya,

Karanlık bir yankıya dönüşecek karşı dağlarda.

Cevat ÇAPAN

BABA BANA BAĞIRMA

 BABA BANA BAĞIRMA

          yol ıslanmasın diye
          şemsiye açanlara...

baba bana bağırma
bülbülleri kaçırdın ormanlarımdan
kulaklarımın kapılarını havalara uçurdun
kapılar baba kapılar pencereleri alıp gittiler
tenorlar kaçtı ses tellerinden
çevreye saçıldı yavru diktatörler
seni ne sopranolar istedi de vermedik baba
baba bana bağırma
bayrak direklerine konan kartalları anlat
uzun uzadıya
nasıl da göremediler avcıları
o keskin gözleriyle vah hah ha
şans yıldızlara özgü bir yalan baba
yıldızlara tükürüp tükürüp onları gezegen yaptınız
savaşan halklar taktınız dünyanın boynuna

yalanları yazdım defterime hiç unutmadım
radyasyonu radyo istasyonu sanan Bakanları
çiğleri, Meclis tavanını çiğ köftelerle çiğneyen
doğum sonrası acılarını cüce ülkeler doğuran kadınların

hiç unutmadım
sakallarını yüzlerinde
yüzlerini sakallarında unutan adamları
ve ısırgan tarlalarındaki parçalarını
Uğur Mumcu'yu biz yapan bombanın

hiç unutmadım
uzak yakın tüm tuzakları baba
yolun ezdiği oyuncak bir kamyonsun sen
bir gam ağacısın
kar yüküne dayanamayıp kırılan
ilkbaharı gerzeklere ödünç verdin
geri getirmediler
güneşin başına gelenleri
biz ilkbaharsız nasıl anlarız baba


baba bana bağırma
bir kulağımdan giriyor sözlerin
öbür kulağımı tıkıyor
Buenos Aires'te olsaydım diyorum içimden
Eva'nın peronunda
karanlıktan kuşlar çalan bir tren
bir bıçak kaçağı
tangonun bacaklarını havaya kaldırdığı kentte
ama iyi ki buradayım, burada hiçbir şeyi unutmadan
burada
bilginin bilgisizlikten daha çok acı verdiği yerde
burada, tam karşında
hapisanelerde hintyağı gibi bir şeydi zaman
hastanelerde pıhtılaşmış kan gemisi gibi
yol alırdı saatler
karılarının namuslarını dillerinde saklayan
adamlar vardı bir taraflarda
televizyon kanallarında yitirilen çocuklar
gökyüzüne düşmemek için denize yapışan balıklar
ve depolara indirilen Lenin heykelleri vardı
Sovyet Rusya'da
kafandaki duvarları
niye cebine koymuyorsun sen baba


baba bana bağırma
farkında değilsin
arkasını ezilenlerin yaladığı
bir posta puludur dünya
bir karadelik yutana kadar uzayda bizi
asansör boşluğuna itilen bir kedisin sen
söylemenin tam sırası
ülkeyi bu duruma senin oy verdiğin
partiler getirdi baba
ama ben buradayım, burada hiçbir şeyi unutmadan
bir yaşamlık kaygı duruşundayım
yakın tarihimiz için


baba bana bağırma
bacağından vurulursa bir şiir
nereye kadar gidebilir
bana bağırma baba
kendine bağır
yoksa her şey bitebilir

 

Akgün AKOVA

 

DERDİM BAŞKA ORHAN VELİ KANIK

 Sanma ki derdim güneşten ötürü;

Ne çıkar bahar geldiyse?
Bademler çiçek açtıysa?
Ucunda ölüm yok ya.
Hoş, olsa da korkacak mıyım zaten
Güneşle gelecek ölümden?
Ben ki her nisan bir yaş daha genç,
Her bahar biraz daha aşığım;
Korkar mıyım?
Ah, dostum, derdim başka...

SONSUZ VE ÖBÜRÜ TURGUT UYAR

 Sonsuz ve Öbürü

en değerli vakitlerinizi bana ayırdınız
sağolunuz efendim
gökyüzünün sonsuz olduğunu öğrettiniz
öğrendim
yeryüzünün sonsuz olduğunu öğrettiniz
öğrendim
hayatın sonsuz olduğunu öğrettiniz
öğrendim
zamanın boyutlarının sonsuzluğunu
ve havanın bazan kuşa döndüğünü öğrettiniz
öğrendim efendim

ama sonsuz olmayan şeyleri öğretmediniz
efendim
baskının zulmun kıyımın açlığın
bir yerlere kıstırılıp kalmanın susturulmanın
aşk mutluluğunun ve eski hesapların
aritmetiğin bile

bunları bulmayı bana bıraktınız
size teşekkür ederim.

TURGUT UYAR